Dit spel, oorspronkelijk van Doug Nunn, is een soort lang format.
Het wordt het beste gespeeld met drie vrouwen en drie mannen + een spelleider, en duurt ongeveer een uur.
De spelleider verzamelt eerst voor elk van de zes spelers een suggestie uit het publiek.
Daarna begint het spel, dat uit meerdere fasen bestaat.
Fase 1: Voorstellen
Elk van de zes personages stelt zijn karakter ongeveer een minuut voor, bijvoorbeeld als opname voor een datingsite.
Fase 2: Eerste ontmoeting
De spelleider stelt de koppels samen. Daarna komen drie scènes. In elke scène ontmoeten twee van de personages uit fase 1 elkaar voor het eerst ("blind date"). Elke ontmoeting duurt ongeveer drie minuten. Tussen de koppels moet er telkens een vonk overspringen.
Fase 3: Zes maanden later
Voor de drie koppels is er een tijdsprong van zes maanden. Een scène uit het — inmiddels gedeelde — leven van de in fase 2 gevormde koppels wordt gespeeld. De duur van die drie scènes is vrij. Je kunt aan het publiek per scène een plek vragen als suggestie. Hier (ter voorbereiding op fase 4) wordt een conflict of probleem tussen de personages aangelegd.
Fase 4: Het verdoemde zevende jaar
In deze drie scènes — vrije duur — met de drie koppels gaat het over het leven na zeven jaar samen. Net als in het echt is alles mogelijk: ruzie, harmonie, weer naar elkaar toegroeien, een nieuw geluk…
Tips
- Je kunt echte "types" of karakters nemen, zoals de eenvoudige boer, de seksverslaafde kapster, de "harde" politieman, de hoogwijze hoogleraar (zie ook cliché). Maar enkele personages moeten diepgang hebben. Belangrijk is dus ook authentieke en ontroerende personages te kiezen die niet per se aan de oppervlakte komisch zijn — anders wordt het te plat. De juiste mix is essentieel!
- Variant: iemand uit het publiek bepaalt na fase 1 de koppels.
- Variant: het publiek stemt na fase 2 welke twee koppels het verder wil zien — fase 3 wordt nog maar met twee koppels gespeeld. Na fase 3 beslist het publiek welk koppel het in het zevende jaar wil zien — fase 4 wordt slechts met één koppel gespeeld. Voordeel: tijdwinst.
- In de voorstelronde (fase 1) kan de speler zitten (bijvoorbeeld voor de "video-opname").
- Bij de eerste ontmoeting is het origineler om ervan uit te gaan dat de kandidaten elkaar niet kennen — dat ze de presentatievideo bijvoorbeeld niet hebben gezien.
- In fase 4 zijn er meerdere opties: net als in fase 3 kun je per scène een suggestie vragen, bijvoorbeeld een voorwerp. Je kunt een lopende scène onderbreken en het publiek vragen of het koppel samen blijft of uit elkaar gaat. Ook een onthulling of plotwending (een zwangerschap bijvoorbeeld) kan de scène opvrolijken.
- In de toegift / reprise aan het einde kunnen de personages in andere combinaties terugkomen.