Kampvuur (in het Engels Campfire) is een improvisatie-langformaat van Randy Dixon.
Het idee
Kampvuur behoort tot de narratieve lange vormen. Het hoort bij het genre griezelverhalen. De verhalen worden gevoed door verhalen uit het publiek. Kampvuur wordt met drie spelers gespeeld.
Verloop
Interactie met het publiek
Het publiek wordt om griezelverhalen gevraagd die ze zelf hebben meegemaakt. Dat mogen ook verhalen zijn die bovennatuurlijk lijken. Is een verhaal te kort, dan kan de spelleider doorvragen. Er worden drie verhalen opgehaald.
Aan het publiek wordt ook een suggestie gevraagd voor de drie personen die elkaar bij het kampvuur ontmoeten.
Raamvertelling
Drie personen ontmoeten elkaar 's avonds en maken een kampvuur. Na een korte babbel komt het idee om elkaar verhalen te vertellen. Ieder "vertelt" dan een verhaal, gebaseerd op het verhaal van het publiek, dat ook werkelijk wordt gespeeld. Na elk verhaal zien we de drie personen weer bij het kampvuur. Aan het einde, als ze elkaar verlaten — bijvoorbeeld om te gaan slapen — wordt het vuur gedoofd (de techniek dimt het licht langzaam) en zien we nog een keer een element uit één van de verhalen dat terugkeert.
De verhalen
De verhalen kunnen heel vrij op de publiekssuggesties berusten of die één-op-één navertellen. Belangrijk is dat veel elementen uit het verhaal terugkomen. De verteller kan tussen werkelijk vertellen en uitspelen wisselen.