De rode draad

Een echt voorwerp uit het publiek wordt op het podium gelegd. Het voorwerp is ook echt het voorwerp dat het is. Dit voorwerp bepaalt de plaats van de eerste scène, dat wil zeggen: het voorwerp inspireert een plek waar zo'n voorwerp zou kunnen liggen.

Voorbeelden

• Mes → circuspiste (mes dat door de messenwerper is blijven liggen)
• Drumstokken → repetitieruimte van een band
• Kam → kapsalon

Op deze eerste locatie worden zolang verschillende (samenhangende) scènes gespeeld totdat een speler het voorwerp pakt en met dit voorwerp de bedachte plek verlaat. Hij neemt het voorwerp mee naar de volgende ruimte/plek, waar dan verder wordt gespeeld.

Bijvoorbeeld: een kleptomane klant in de kapsalon steekt de kam in zijn zak en loopt daarmee de straat op. Dan spelen de volgende scènes op straat (met wandelaars, automobilisten, hondenbezitters met honden...), totdat de kleptomaan met de kam in zijn zak de bank binnenloopt. Hier haalt hij de kam tevoorschijn, kamt zich en laat hem vervolgens in de hal van de bank achter...

De scènes hoeven niet samen te hangen, de rode draad wordt gevormd door het voorwerp. Hoeveel personen er telkens spelen varieert ook. Bij de rode draad mag er op het podium ook wel eens niets gebeuren en ligt het voorwerp onopgemerkt te wachten.

Het is heel mooi om het voorwerp een tijdlang helemaal niet in de scène op te nemen. Het is er gewoon en inspireert tot nieuwe typische scènes op deze plek.