Drie doden

Drie (of vier) spelers stellen zich in een rij op het podium op en voor ieder wordt door het publiek een doodsoorzaak opgevraagd. De spelers spelen nu de doden die vertellen hoe het tot hun dood is gekomen. Het doel is dat allen op hetzelfde moment op dezelfde plaats sterven.

Alle spelers draaien zich nu om en staan met de rug naar het publiek. De eerste draait zich om en stelt zijn personage kort voor. Dan draait hij zich weer om en stelt de volgende zich voor, totdat iedereen een keer aan de beurt is geweest. In deze eerste ronde moet gewoon het personage worden gedefinieerd. De personages kunnen met elkaar verwant zijn, maar ze kunnen ook volkomen onafhankelijk van elkaar zijn.

In de tweede ronde wordt de plaats geïntroduceerd; opnieuw draait iedereen zich achtereenvolgens om en vertelt. De eerste speler introduceert met zijn verhaal de plaats, de anderen nemen die plaats over. In het beste geval zijn aan het einde van de ronde allen op één plek en kunnen ze in de derde en laatste ronde allemaal vertellen hoe ze gestorven zijn.

Tips:

• In de eerste twee rondes concentreer je je op de personages en de plaats, en kies je die los van de doodsoorzaak (werk nog niet toe naar de dood van het personage) — zo wordt de finale en het samenvlechten van de verhalen spannender.

Varianten:

• De spelers liggen plat op het podium, de voeten richting publiek, en richten zich — gewend naar het publiek — alleen op wanneer en zolang ze praten.
• De voorstelling van het personage kan worden weggelaten.
• De spelers zitten voorovergebogen op een stoel, alleen de spreker richt zich telkens op.
• Het zijn niet precies drie rondes, maar de spelers spreken wanneer ze er zin in hebben, eventueel ook niet in een bepaalde volgorde.
• Er wordt geen doodsoorzaak opgevraagd, maar iets anders.
• Ook bekend als Doodskistspel, past goed bij Halloween en bij het horrorgenre.