Deze warming-up is genoemd naar Fred Schneider, de zanger van de band The B-52s.
Fred Schneider heeft in zijn liedjes een zeer markante manier van spreken/zingen.
Iedere speler probeert de stem van Fred Schneider zo goed mogelijk te imiteren.
Alle spelers gaan in een kring staan, knippen samen in hetzelfde ritme met hun vingers en roepen gezamenlijk: "Hey, Fred Schneider, wat doe je nou?". Daarbij wijst speler A naar een speler B.
Speler B probeert nu in het ritme te blijven en op z'n Fred Schneider-achtig snel te rappen wat hij op dat moment aan het doen is. Dat mag de grootste onzin zijn ("Ik zit op een olifant en scheer een aap" of iets vergelijkbaars).
Daarna roept iedereen weer "Hey, Fred Schneider, wat doe je nou?" en wijst speler B naar speler C, enzovoort.
Het groepsritme en de lol staan voorop. Hoe sneller het spel wordt gespeeld, hoe absurder en leuker de Fred Schneider-passages vaak worden, omdat de spelers geen tijd hebben om na te denken.