In de scène wordt een willekeurige interviewsituatie uitgebeeld, bijvoorbeeld een expert die over een bepaald thema wordt ondervraagd. Het bijzondere is dat een derde speler het vertelde voor doven "vertaalt" en de bijpassende gebaren, gezichtsuitdrukkingen en bewegingen maakt.
Het spel staat of valt met de lichamelijke inzet en inventiviteit van de gebarentolk, die in wezen de focus heeft.
Tips en aanwijzingen
- De gebarentolk kijkt altijd in de richting van de toeschouwers
- hij is ernstig en geconcentreerd
- dezelfde begrippen — dezelfde gebaren
- de sprekers moeten bepaalde grappig uitgebeelde begrippen steeds opnieuw gebruiken; dat komt goed over bij het publiek, bijvoorbeeld ook begrippen waarvan de uitbeelding voor de gebarentolk moeilijk/zwaar is (bijvoorbeeld "vallen")
- focus op de begrippen, niet op de samenhang
- zoveel mogelijk geen gebarenpauzes inlassen
- als het multitaskend lukt, de begrippen extra stil en overduidelijk articuleren met de mond
Een alternatieve, gevoeligere term voor dit spel zou "Synchromime" kunnen zijn.