Er worden twee goed zichtbare punten op het podium geplakt. Aan elk van beide punten wordt door suggestie uit het publiek een gevoel toegewezen (bij voorkeur tegengestelde, bijvoorbeeld haat-liefde, jaloezie-onverschilligheid, verdriet-vreugde, ...).
Nu geeft het publiek nog een plek aan waar de te improviseren scène zich afspeelt. De spelers ontwikkelen nu een samenhangend verhaal, waarbij de personages zich vrij over het podium kunnen bewegen, maar afhankelijk van hun positie (gevoelspunt) hun personage anders uitspelen, dat wil zeggen: kleuren met de bijbehorende emotie. De emotie wordt steeds sterker naarmate de speler dichter bij het gevoelspunt komt. Op het gevoelspunt zelf ontstaat dan de volledige emotionele uitbarsting!
Enigszins vergelijkbaar is het spel "Gevoelsvierkant".
Tips en aanwijzingen
- Het is belangrijk om niet alleen de extremen op de gevoelspunten te spelen, maar ook de graduele variaties van de gevoelens daartussen.
- Naast de plek kun je ook nog om voorwerpen of ruimte- of plaatsdetails vragen die bij het betreffende gevoelspunt aanwezig zijn. Dat kan bijvoorbeeld in de voorgegeven woonkamer een fauteuil zijn op het ene gevoelspunt en een televisie op het andere gevoelspunt. Of in de voorgegeven woestijn een waterput op het ene en de mand van de slangenbezweerder met de daarin zittende slang op het andere gevoelspunt.
- De (grotere) bewegingen tussen de gevoelspunten moeten gemotiveerd plaatsvinden en niet willekeurig overkomen.