Ook wel Fast Forward genoemd.
Een scène wordt binnen een minuut gespeeld en daarna herhaald in het opgegeven tijdsbestek van 30, 15, 7, 3 seconden en ten slotte 1 seconde.
Deze verkorting zorgt ervoor dat de spelers zich steeds meer op de kern van de scène concentreren. Meestal wordt zelfs een zwakke uitgangsscène door de slapstickachtige verkortingen een lachsucces.
Tips en aanwijzingen
- Het is handig om als suggestie een dramatische situatie te vragen.
- In de uitgangsscène moet zoveel mogelijk handeling plaatsvinden: plaatswissels, dialogen, dramatiek, enzovoort.
- Belangrijk is om in de kortere vervolgscènes de belangrijke ankerpunten van de handeling uit de uitgangsscène steeds te behouden. Het spel leeft van de herhaling van juist deze scène-bepalende ankerpunten. En natuurlijk geniet het publiek van de zich afmattende, gehaaste en uiteindelijk ademloze spelers.
Variant: De uitgangsscène heeft een willekeurige lengte; de eerste verkorting is dan naar één minuut.
Oorsprong van het begrip
De halfwaardetijd is de tijdsduur waarna een met de tijd afnemende grootheid de helft van de oorspronkelijke waarde bereikt.
In de natuurkunde wordt dit begrip bijvoorbeeld gebruikt bij radioactiviteit. Na afloop van de halfwaardetijd is de radioactiviteit van een stof gehalveerd. De halfwaardetijd van de radioactieve koolstofisotoop C14 is ongeveer 5.700 jaar, dat wil zeggen: na 5.700 jaar zit er in een stuk hout nog maar de helft van het C14-isotoop, vergeleken met de hoeveelheid die het hout had toen het nog groeide. Zo kun je ook de leeftijd van voormalig levend weefsel berekenen.