Het excuus

Een improspeler moet even naar buiten. Ondertussen bepaalt het publiek een reden waardoor de radende speler te laat op zijn werk is gekomen (bijvoorbeeld: de tram is niet verder gereden omdat de trambestuurder bewusteloos is geraakt). Iedereen kent de reden — de baas, het publiek — alleen de laatkomer niet. Het is nu de taak van de "laatkomer" om te raden waarom hij eigenlijk te laat is gekomen. Dit moet hij aan zijn baas uitleggen, die hem subtiele aanwijzingen geeft en hem zo in de juiste richting stuurt.

Voorbeeld: De laatkomer raadt in het wilde weg: "Weet u, mijn vrouw is vanochtend uitgegleden over de honing die onze zoon had laten vallen, en heeft haar arm gebroken."

Daarop stuurt de baas hem in de juiste richting door duidelijk te maken dat dit helemaal niet klopt: "Uw vrouw heeft vorige week haar been gebroken, dus dat geloof ik eerlijk gezegd niet."

Als de radende speler er niet uitkomt, kunnen andere spelers helpen door als medewerker of secretaresse de winkel of het kantoor binnen te komen, of de baas te bellen en korte verdekte aanwijzingen te geven.

Voorbeeld (zie boven):

De radende speler weet nog niet dat hij met de tram is gegaan. Een medewerker komt binnen en zegt dat hij vandaag bijna betrapt werd bij het zwartrijden.

Variant:
Bij het Ontslag wordt niet de reden voor het te laat komen op het werk geraden, maar de ontslagreden.