Het innerlijke dier

De spelleider schrijft verschillende diersoorten op kleine briefjes. Die worden verdekt aan de spelers uitgedeeld. De spelers verraden niet welk dier ze hebben getrokken. Hun taak is om zich het wezen van dat dier voor te stellen (tempo, lichaamshouding, manier van spreken, interesses enz.) en daarna een bijbehorend personage te spelen. Daarvoor komen ze afzonderlijk op het podium en stellen zich uitgebreid voor.

Het is niet de bedoeling typische bewegingen of geluiden van het dier te maken zodat de toeschouwers het dier kunnen raden! Want het doel van deze oefening is om de figuurontwikkeling te vergemakkelijken! De innerlijke voorstelling van een dier is alleen een middel om een bepaald (menselijk) personage, een type, uit te werken!

Voorbeelden:
Luiaard - zebra - amoebe - mier - dinosaurus - teek - stokstaartje - boa constrictor - rog - kameleon - oehoe - koolmees - raaf

Variant of aanvulling:

• De toeschouwers kunnen ter ontspanning achteraf wel proberen te raden welk dier eraan ten grondslag lag. Het draait echter om de figuurontwikkeling. Het "uitgebeelde" dier is uiteindelijk niet belangrijk. *Twee verschillende "innerlijke dieren" ontmoeten elkaar pratend en handelend op het podium (als vervolgoefening op de individuele voorstellingen of meteen aan het begin zonder voorstelling van de individuele personages).

Zie ook: Het huwelijksadvies