Twee of drie spelers improviseren een scène op basis van een willekeurige suggestie. De presentator of een vrijwilliger roept steeds weer willekeurige begrippen in, die door de spelers meteen in de scène moeten worden verwerkt — natuurlijk op een of andere plausibele manier.
De inroeper kiest het liefst begrippen die zo weinig mogelijk met de huidige scène te maken hebben. Dat levert de grappigste momenten op — en als de spelers erin slagen deze "absurde exoten" snel en handig in te bouwen, is het publiek bijzonder onder de indruk.
Je kunt ook twee inroepers nemen die links en rechts naast het speelvlak staan en elkaar afwisselen met hun inroepen.
Dit spel lijkt erg op de verteloefening Spit-Fire, maar hier worden de begrippen niet in een verteld verhaal ingebouwd, maar in een gespeelde scène.
Zie ook Souffleur