Locaties-switch
Version 1 (von improwiki, 10.04.2026 11:28)
Bij het spel Locaties-switch laat de presentator zich door het publiek eerst meerdere zeer verschillende locaties noemen, en bovendien nog een willekeurige suggestie. Er zijn minimaal twee spelers op het podium. De presentator laat het spel op een willekeurige van de genoemde locaties beginnen. Na een bepaalde tijd stopt de presentator de scène, de spelers bevriezen in hun beweging en hij noemt een volgende van de eerder genoemde locaties. Vergelijkbaar met Freeze Tag moeten de spelers vanuit de bevroren houding nu een compleet nieuwe scène beginnen. Op een gegeven moment wordt er weer gestopt en volgt er nog een locatie. Zo gaat het verder totdat alle locaties met hun bijbehorende scènes gevestigd zijn. Daarna wisselen de gevestigde locaties in een willekeurige, door de presentator aangegeven volgorde, telkens wanneer hij een teken geeft. Ook bij deze locatiewisselingen bevriezen de spelers kort en zetten de bij de betreffende locatie horende (in het begin gevestigde) scène voort.
Tips en aanwijzingen:
- Belangrijk is om de bevroren houding als uitgangspunt te nemen voor het spelen in de volgende scène, dat wil zeggen: precies de bevroren lichaamshouding en -gebaren moeten in de volgende scène aanvankelijk een belangrijke rol spelen! Daar ontleent het spel zijn kracht en zijn humor aan. Voorbeeld: friemelt de verkoopster van de klant in de lingeriewinkel aan de billen, wordt de scène gestopt en bevriezen de spelers, dan moet er in een vervolgscène in een speelbank voor de handen op de billen natuurlijk een reden zijn!
- Als de presentator de spelers wil plagen, stopt hij telkens bij lichaamshoudingen en -combinaties die in de volgende scène op de andere locatie bijzonder moeilijk te rechtvaardigen of in te bouwen zijn.
- Een vraag over de locaties zou bijvoorbeeld kunnen zijn: noem locaties waar geld wordt uitgegeven.
- Hoe vaak een van de locaties wordt aangespeeld, kan om dramaturgische redenen verschillen. Op de ene locatie is het betreffende verhaal misschien na de vierde keer klaar, op de andere pas na de zesde keer.
- Bij geheugenproblemen moet de presentator de locaties opschrijven.