De podiumvloer wordt voorzien van muizenvallen. Er mogen er al aardig wat zijn, zodat het moeilijk wordt om over het podium te lopen zonder in zo'n val te stappen. Vervolgens worden de spelers geblinddoekt en doen ze hun schoenen uit, het liefst ook nog hun sokken, zodat ze op blote voeten spelen. De scène wordt dus blind en op blote voeten gespeeld. De spelers moeten niet te voorzichtig over het podium lopen, want het in een val stappen is eigenlijk juist de bedoeling.
Voor het publiek kan dit erg grappig zijn, juist omdat het idee om geblinddoekt door een ruimte met muizenvallen te lopen al absurd lijkt. Belangrijk is dat de setting vooraf goed aan het publiek wordt uitgelegd, zodat de spanning ("hopelijk stapt hij niet in de val") wordt verhoogd. Het grootste effect wordt bereikt wanneer het publiek met de spelers mee kan en mag lijden.
Ik heb dit spel ook wel eens gezien waarbij de spelers nauwelijks reageerden wanneer een muizenval op hun voet dichtklapte. Daarmee ging ook elk effect bij het publiek verloren. Uiteraard moeten de spelers ook zo spelen dat ze niet graag in de vallen willen stappen, en als het gebeurt, dan doet het natuurlijk ook pijn. Dat mag en moet ook worden getoond.