Nieuwe keuze

Het spel is voor twee spelers en een spelleidende "roeper". De spelers spelen een vrije scène, totdat de "roeper" zegt: "Nieuwe keuze". De speler die het laatst iets heeft gezegd, moet zijn laatste zin door een nieuwe zin vervangen. De laatst uitgesproken woorden hebben geen betekenis meer, worden behandeld alsof ze niet bestaan en worden volledig uit het geheugen van de scène geschrapt.

Een klein voorbeeld:

*Hans: Goedendag, hoe gaat het met je?
*Peter: Best goed, ik heb een nieuwe baan.
*Roeper: Nieuwe keuze!
*Peter: Slecht, al drie dagen hoofdpijn.
*Roeper: Nieuwe keuze!
*Peter: Uitstekend. Ik heb zo meteen een date.
*Roeper: Nieuwe keuze!
*Peter: Mijn hond is dood.
*Roeper: Nieuwe keuze!
*Peter: Goed, ik ben op weg naar mijn vakantie.
*Hans: Waar ga je heen?
*Peter: Naar Italië.
*Roeper: Nieuwe keuze!
*Peter: Naar Alaska.
*Roeper: Nieuwe keuze!
*Peter: Naar Zweden.
*Roeper: Nieuwe keuze!
*Peter: Naar een zwijgklooster.
*Hans: Oh. Waarom dan?
*Peter: Omdat ik een burn-out heb.
*Roeper: Nieuwe keuze!
*Peter: Omdat ik me tot het christendom heb bekeerd.
enzovoort.

Goede spelers slagen erin het verhaal vooruit te stuwen, terwijl beginners vaak alleen maar triviale dingen opdissen: ze volgen dan wel de regel en kiezen een nieuwe actie of een nieuw antwoord, maar ze brengen de scène niet verder.

Peter past in het voorbeeld twee strategieën toe. Enerzijds noemt hij simpelweg het tegenovergestelde van wat er eerder gezegd is (best goed ... / slecht ...), anderzijds herhaalt hij simpelweg het begin van de eerste zin en vervangt alleen het einde door een nieuw woord. Dat mag, en er is niets op tegen, maar zo mis je wel de mogelijkheid om iets werkelijk nieuws en verrassends in de scène te brengen (naar Italië / naar Alaska / naar Zweden).

Vaak voelen de spelers de druk iets intelligents of origineels te moeten zeggen. Dat is echter helemaal niet nodig. Het is ook de taak van de roeper om de dingen die echt onzinnig zijn eruit te filteren en "Nieuwe keuze" te roepen, tot er iets verschijnt waar goed mee gewerkt kan worden.

Het spel ziet er op het eerste gezicht heel eenvoudig uit, maar iedereen weet dat het na een bepaald aantal nieuwe keuzes moeilijk wordt om alternatieven aan te bieden. Het is ook de taak van de roeper om de speler tot zijn grenzen te brengen.

Het publiek wil graag zien dat de speler zweet en aan zijn grenzen moet gaan. Maar het wil ook niemand zien lijden. Onervaren spelers moeten dus niet al te hard geroosterd worden, want de toeschouwers willen niemand zien die zich op het podium ongemakkelijk voelt.

Een goede "roeper" weet daarom hoe ver hij kan gaan, maar ook hoe ver hij zou moeten gaan.

Vaak hoor je dialogen als deze:

*Peter: "Ik wil graag drie broodjes."
*Roeper: "Nieuwe keuze!"
*Peter: "Ik wil graag een fietspomp."
*Roeper: "Nieuwe keuze!"
*Peter: "Ik wil graag een baljurk."
*Hans: "Welke maat heeft u?"

De roeper stopt hier veel te vroeg. De speler heeft eigenlijk alleen maar het laatste woord vervangen en niet echt verschillende aanbiedingen gedaan. Goede spelers kunnen de eerste keuzes vrijwel reflexmatig aanbieden. Zo is de regel van het spel weliswaar vervuld, maar noch heeft de speler het beste uit zichzelf gehaald (zichzelf verrassen), noch heeft het publiek plezier gehad, omdat het spel alleen routinematig wordt afgedraaid. In het bovenstaande voorbeeld had de "roeper" nog een paar keer vaker kunnen onderbreken.

De spelers moeten er ook op letten dat ze de roeper voldoende gelegenheden bieden om te onderbreken. Het ergste wat er kan gebeuren is dat de spelers in een gesprek vervallen, over zichzelf praten en geen pauzes laten.

Er moeten voldoende pauzes worden aangeboden (die kunnen heel kort zijn, maar ze moeten er wel zijn).

Net als bij elke scène is het handig om de "roeper" acties aan te bieden. Een nieuwe keuze hoeft niet alleen betrekking te hebben op het gesproken woord. De roeper kan ook vragen een actie op een andere manier uit te voeren. Voorbeeld: stapt een speler een kamer binnen en opent een denkbeeldige kamerdeur door een klink naar beneden te drukken, dan kan de "roeper" zeggen:

*R: "Kom op een andere manier binnen!"
*De speler opent de deur nu heel, heel voorzichtig.
*R: "Nieuwe keuze!"
*De speler gaat door een klapdeur.
*R: "Nieuwe keuze!"
*De speler trapt de deur open met zijn voet, met getrokken wapen in zijn hand.
*R: "Nieuwe keuze!"
*De speler opent de deur met een afstandsbediening.

Het spel is ook goed als oefening geschikt om het doen van aanbiedingen te trainen.

Zie ook: Nieuwe keuze — basisinformatie