In het Engels wordt dit spel sudden song (plotseling lied) genoemd.
Twee of drie spelers improviseren een scène op basis van een willekeurige suggestie. Telkens wanneer de piano- of keyboardspeler begint te spelen, moeten de spelers onmiddellijk van spraak overschakelen naar zang. De wissel gebeurt meestal middenin een zin — in die overgangen schuilt de speciale komiek van dit spel.
De scène gaat inhoudelijk door in gezongen dialoogvorm (advance, vergelijkbaar met Dialoog zingen) of de zingende speler zwelgt in een solo-aria (extend). Ook een duet is mogelijk.
Zodra de muzikant stopt met spelen — ook dat kan plotseling en onverwacht komen — wordt er weer normaal verder gesproken, alsof er niets gebeurd is. Zo wisselt de scène tussen gesproken en gezongen passages en ontstaat er een persiflage van een operette.