Refrein Groove v1 – improwiki

Bij de Refrein Groove (ook bekend als Afsluitend lied) stellen zich op het podium 5 tot 7 spelers/zangers naast elkaar op. De spelleider vraagt het publiek om een zin. De muzikant speelt een pakkende, eenvoudige melodie. De spelers/zangers staan ontspannen en bewegen licht mee op de maat van de muziek. De eerste in de rij zingt nu vier rijmende regels op de voorgegeven muziek — de tekst moet passen bij de zin die het publiek heeft genoemd. De tweede doet hetzelfde met een nieuw vierregelig vers. De derde speler/zanger is verantwoordelijk voor het refrein. Hij moet bijzonder muzikaal zijn, omdat hij — net als de muzikant — de melodie van het refrein moet onthouden. Hij zingt meermaals de door het publiek gegeven zin als refrein, en de andere spelers vallen in. Daarna komen de vierde en vijfde speler/zanger met hun vierregelig vers aan de beurt, en dan zingt de derde persoon opnieuw het refrein. Vervolgens komen de zesde en zevende speler/zanger en het refrein. De zang moet "groovy", betrokken en meeslepend zijn. Je kunt met de muzikant afspreken dat hij op een bepaald moment een solo inlast, bijvoorbeeld vóór de herhaling van het refrein aan het einde.

Volgordeschema voor 5 spelers A, B, C, D, E:

A: 1e couplet
B: 2e couplet
C: refrein (allen vallen in)
D: 3e couplet
E: 4e couplet
C: refrein (allen vallen in)
eventueel solo van de muzikant
Allen: herhaling van het refrein en einde

Variant: Je begint met het refrein.

Aanvullende aanwijzingen

Refrein Groove is goed geschikt als laatste stuk van de avond, dus als toegift. Als het goed loopt, verlaten de toeschouwers de zaal opgetogen met de melodie en het refrein in hun hoofd!
In plaats van een gegeven zin kun je ook een door het publiek gegeven begrip bezingen.
Gezamenlijke dansjes tijdens het zingen, gezamenlijk gecoördineerd vingerknippen enzovoort komen ook goed over.
Zinvol kan het zijn om (ook hier) een verhaal te vertellen: wanneer er bijvoorbeeld over de aardappel gezongen wordt, niet abstract door alle spelers de voor- en nadelen ervan bezingen, maar de aardappel in een verhaal verweven, bijvoorbeeld dat van de boer die op een weekmarkt waar hij aardappelen verkoopt, zijn droomvrouw leert kennen.