Souffleur

Een vrijwilliger uit het publiek wordt op een stoel midden voor het podium gezet. Daarna wordt er met 2 spelers op het podium een scène geïmproviseerd. Telkens wanneer een speler niet meer weet hoe verder, roept hij om de "souffleur", die hem dan de tekst ingeeft.

Voorbeeld:
- A: "Hou je eigenlijk nog wel van mij?"
- B (tegen de souffleur): "Souffleur!"
- Souffleur: "Natuurlijk, mijn schat!"
- B (tegen A, luid en theatraal): "Natuurlijk, mijn schat! Voor jou zou ik een oceaan overzwemmen!"
- enzovoort

Variant: Het hele publiek mag souffleren. Telkens wanneer een speler op het podium luid en duidelijk kucht, mag het publiek het ontbrekende woord roepen. De speler accepteert het geroepen woord, wat het ook is, natuurlijk onmiddellijk.

Voorbeeld:
- A: "Waarom kijk je zo raar?"
- B: "Ik wilde je al lang iets ..."
- Publiek: "zeggen!"
- B: "...zeggen. Er is in mijn leven een ..."
- Publiek: "kat!"
- B: "kat. Die heb ik ooit van mijn moeder gekregen. Ik hou haar verstopt in de kelder, zodat niemand haar ziet."
- enzovoort

Zie ook: Geroepen begrippen direct inbouwen