Spontane toespraak

Dit is een oefening die vaak wordt gebruikt bij sprekersclubs.

Voor het spel worden allerlei begrippen uit uiteenlopende domeinen op briefjes geschreven, bijvoorbeeld "katten", "het plezier van dansen", "Kerstmis", "Als je een dier was, dan was je een...", "Je favoriete vakantieland", "Angst voor horrorfilms", enzovoort. De creativiteit van de suggesties op de briefjes is bijna grenzeloos.

Een speler trekt een briefje en houdt vervolgens een korte speech die uitgaat van dat begrip. In geen geval te lang, maar minimaal een tot twee minuten (de spelleider bepaalt de grens). Als hij binnen die twee minuten te lang aarzelt, niet verder komt of helemaal niets weet te bedenken, moet hij opnieuw beginnen en een nieuw briefje trekken.

Sommige spelers vinden het makkelijker om niet vanuit het ik-perspectief te vertellen, maar eerst in een denkbeeldig personage te kruipen en vanuit dat personage over het onderwerp te praten.

Er zijn verschillende strategieën om over het onderwerp te praten. Je kunt het eerste nemen wat bij je opkomt. Kom je niets te binnen, dan kun je ook praten over iets wat je ermee associeert (bijvoorbeeld: "Ik houd eigenlijk niet van horrorfilms, maar de laatste film die ik in de bioscoop heb gezien was James Bond, en daar..."). Het meest authentiek is het als je over het begrip (bijvoorbeeld: hond) een kleine anekdote uit je eigen leven kunt vertellen. Je kunt ook gewoon stellingen innemen en pro- en contra-argumenten opnoemen ("Ik ben tegen honden in de stad, want ze maken veel rommel en blaffen te hard"). Of je dwaalt af en vertelt dat de hond de beste vriend van de mens is, en dan over vriendschap in het algemeen. Of je vertelt moppen over honden. Of, of, of...

Het doel is om te oefenen dat je over elke suggestie iets kunt zeggen, in het moment blijft en ter plekke verhalen kunt vertellen.

Deze oefening kan in de repetitie ook als wedstrijd gespeeld worden. Je vormt bijvoorbeeld twee groepen, en uit elke groep stuurt men steeds een nieuwe speler naar voren die de speech houdt. Als een speler de opgegeven tijd niet haalt, krijgt de groep strafpunten of moet ze een speler aan de andere groep afstaan, die door de andere groep gekozen mag worden.