Alle spelers behalve één verlaten de zaal. De overgebleven persoon is nu onze single, die een geschikte partner op Tinder zoekt.
De single vraagt nu van het publiek suggesties over wat voor persoon hij/zij zoekt:
Geslacht (man/vrouw/non-binair)
Leeftijd (bijvoorbeeld "begin twintig" of "eind zestig")
Hobby (bijvoorbeeld "parachutespringen" of "postzegels verzamelen")
Uiterlijk kenmerk (bijvoorbeeld "permanent", "houten been" of "grote oorlellen")
De spelers worden nu teruggeroepen de ruimte in en stellen zich in een rij op het podium op. De single gaat zichtbaar aan de rand van het podium zitten. De eerste persoon in de rij treedt nu naar voren en zet een personage neer dat zichzelf voorstelt (vergelijkbaar met een Tinder-profielbeschrijving).
Zodra het personage één van de bovengenoemde suggesties correct raakt, wordt dit door de single gesignaleerd (bijvoorbeeld via een belletje of een vooraf met het publiek afgesproken signaal) en speelt hij verder. Zit het personage er echter naast (bijvoorbeeld wanneer de hobby "chillen" is en de persoon een heel actief personage neerzet), dan wordt deze fout gesignaleerd (bijvoorbeeld via een toetergeluid) en "swipet" de single naar links (zoals in de Tinder-app). Dan is dit personage uitgeschakeld, sluit weer achteraan in de rij aan en is de volgende aan de beurt.
Deze procedure wordt herhaald totdat een persoon een personage neerzet dat alle 4 suggesties invult oftewel raadt, zonder er eerder uit te vliegen. Om de medespelers te helpen, kan de single ook "de chatfunctie" activeren en met de personages praten om ze op het juiste spoor te brengen (bijvoorbeeld wanneer de suggestie "permanent" is, maar de spelers te veel blijven hangen bij lichaamsdelen: "Zeg, wat voor kapsel heb je eigenlijk, dat zie je helemaal niet op je profielfoto.").
Wanneer een personage alle suggesties invult, heeft de speler correct geraden en is het spel afgelopen. Optioneel kan men aansluitend nog de eerste echte ontmoeting van beiden in een korte scène uitbeelden om het geheel af te ronden.
Tip: Het is voor het publiek bijzonder grappig als de personages zo bont en verschillend mogelijk zijn. Dit kan vooral bereikt worden door de eigenschappen die niets met de suggesties te maken hebben (dialect, stemgeluid, lichaamshouding) te variëren.