Toeter en belletje

Ook bekend als "Eerste kus".

Een vrijwilliger uit het publiek wordt op het podium geplaatst (het beste zittend op een stoel) en krijgt een toeter en een belletje. Vervolgens wordt een scène geïmproviseerd. Belangrijk is: er moet veel worden beweerd! De vrijwilliger toetert als een bepaalde bewering niet klopt, hij rinkelt met het belletje als de bewering wel klopt. Toeteren betekent voor de spelers onmiddellijk "nieuwe keuze" — de laatste zin wordt geschrapt en vervangen door een andere zin.

De spelers moeten erop letten pauzes te laten vallen: daarmee wordt de vrijwilliger "gedwongen" een pro- of contrabeslissing te nemen. Verder moet er rekening mee worden gehouden dat er niet meerdere aanbiedingen tegelijk komen, zodat niet duidelijk wordt waarop de vrijwilliger belt en toetert.

Meestal wordt een belangrijke persoonlijke gebeurtenis die de vrijwilliger echt heeft meegemaakt nagespeeld (bijvoorbeeld familiebijeenkomst, eerste kus).

Voorbeeld met het improtheater Im freien Fall: [http://de.youtube.com/watch?v=QHT4UWdu8Ko&]