Armando

Armando (od Armanda Diaza, na podstawie pomysłu Del Close'a).

Armando jest podobny do formatu Melanie.

Armando może mieć następującą strukturę:

1. Sugestia / propozycja od publiczności.
2. Monolog Armanda — na podstawie sugestii monologista (Armando) wygłasza monolog zakorzeniony w rzeczywistości i własnym doświadczeniu (prawdziwa historia).
3. Sceny — pozostali gracze analizują („obierają") monolog i grają sceny inspirowane nim. Powinny pojawić się sceny tematyczne, sceny komentujące i sceny styczne.
4. Monolog Armanda — Armando kontynuuje monolog, naświetla to, co zobaczył, i pcha pomysły do przodu.
5. Sceny — jak wyżej.
6. Monolog Armanda — jak wyżej.
7. Sceny — jak wyżej; teraz tematy i postaci powinny zacząć krążyć (powracać).
8. Monolog Armanda — jak wyżej.
9. Sceny — jak wyżej.
10. Końcowy monolog Armanda — Armando spina elementy całego pokazu i kończy ostatnim odwołaniem do pierwotnej sugestii.

Jako format całowieczorny można zagrać kilka aktów, każdy jako osobny Armando. Włączanie elementów z pierwszego Armanda do kolejnych aktów jest możliwe i mile widziane.

Źródła

http://literatten.bplaced.net/impro/tip-improformen.html