Długa forma Kamienica naświetla jeden dzień w obrębie jednego budynku, w różnych mieszkaniach. W tych 3-4 wątkach rozwijają się historie z kilkoma scenami, które rozgrywają się mniej więcej równocześnie. Można zapowiadać skoki w czasie albo niech wynikną z treści. Dzięki bliskości sąsiedzkiej mieszkańcy lub goście poszczególnych mieszkań mogą wchodzić w kontakt — przez postrzeganie zdarzeń (hałasy, coś przed domem, zapachy, wiadomości, plotki) lub przez bezpośrednią interakcję. Warto ustanawiać przeciwstawne koncepcje życia lub spojrzenia postaci.
Wystrojem scen zajmuje się początkowo publiczność; można zbierać propozycje do każdego wątku oraz dla domu w ogóle. Aktorzy mogą grać różne role, ale powinni je trzymać wyraźnie rozdzielone. Ideałem jest jeden charakter na aktora i mieszkanie.
Jako zmiany scen wchodzi w grę wszystko: fady światła lub muzyki, wołanie, zmiana fokusu, wyjście itp.