Gra Melanie również została opracowana przez Del Close'a.
Na początku przed publicznością staje pojedynczy gracz i przyjmuje propozycję. Z niej rozwija monolog zakorzeniony w doświadczeniu życiowym (często widzów). Grupa graczy gra następnie różne sceny, które odsłaniają sens propozycji. Sceny grupowe i monologi zaczynają się ze sobą splatać — narrator monologów pełni funkcję surrealistycznego mistrza ceremonii — aż do wyłonienia się ogólnej prawdy o graczach i widzach.
Pierwszą, która wprowadziła tę formę na scenę solo, była Melanie (stąd nazwa) — była też świetną opowiadaczką. Ściśle z nią spokrewniona jest „następczyni" Armando, format wymyślony przez Armanda Diaza. Ze względu na różne style osobiste obie formy nieco się różnią; rozpisanie różnic byłoby długie.