Ognisko (po angielsku Campfire) to długa forma improwizacyjna autorstwa Randy'ego Dixona.
Podstawy
Ognisko należy do narracyjnych form długich. Mieści się w gatunku opowieści grozy. Historie opierają się na opowieściach z publiczności. Ognisko gra się w trzy osoby.
Przebieg
Interakcja z publicznością
Pyta się widzów o niesamowite historie, które sami przeżyli. Mogą to być też historie, które wydają się nadprzyrodzone. Jeśli historia jest zbyt skąpa, prowadzący może dopytać. Zbiera się trzy historie. Pyta się też publiczność o sugestię trzech osób, które spotykają się przy ognisku.
Rama
Trzy osoby spotykają się wieczorem i rozpalają ognisko. Po krótkiej rozmowie wpadają na pomysł, by opowiadać sobie historie. Każdy „opowiada" wtedy historię opartą na opowieści widza, która jest zarazem wystawiana scenicznie. Po każdej historii wracamy do trzech osób przy ognisku. Na końcu, gdy się rozstają — np. by się położyć — ogień gaśnie (technik powoli ściemnia światło) i widzimy jeszcze raz element jednej z historii, który powraca.
Historie
Historie mogą bardzo swobodnie opierać się na propozycjach widzów albo dosłownie je odtwarzać. Ważne, by wiele elementów z opowieści powracało. Narrator może przeplatać opowiadanie z odgrywaniem.