Cechą szczególną tej krótkiej długiej formy jest to, że historia opowiadana jest wstecz w pięciu aktach. Aby uzyskać efekt teatralny, warto zagrać historię z przeszłości w nieco archaicznym języku — tak jakby Shakespeare-light. Postaci są raczej proste i nieco kliszowate; ważne, by protagonista zawsze umierał i zawsze miał dobry, czysty charakter. Protagonista jest zawsze zakochany w jednej z postaci na scenie. Przy czterech graczach obok zakochanej pary jest Intrygant i Pomocnik / Wsparcie.
Najpierw gramy 5. akt: Śmierć.
Krótko i ostro pokazujemy śmierć protagonisty. Może umrzeć sam (np. zjada zatruty posiłek) albo z pomocą Intryganta, który np. wbija mu nóż w plecy. Protagonista decyduje, jak ginie. Ten akt zawiera kluczowe obietnice dla pozostałych aktów. Opcjonalnie pod koniec aktu opłakująca/y kochanek/a może mieć dramatyczne wejście.Potem 4. akt: Nadzieja.
Pokazujemy czas przed śmiercią. Napięcie rośnie przez zwłokę. Protagonista wydaje się wręcz uratowany. Jest nadzieja, że niczego nieświadomy protagonista nie zginie — np. z jakiegoś sensownego powodu nie wypija zatrutego napoju.3. akt: Intryga.
Tutaj pleciona jest sieć, pokazane są powody śmierci protagonisty, przygotowuje się zabójstwo — niesympatyczny Intrygant i Pomocnik. Para zakochanych nie pojawia się w tym akcie na scenie.2. akt: Miłość.
Para zakochanych spotyka się. Oboje stają w bezgranicznej miłości. Gra się to patetycznie i z przesadą.1. akt: Wstęp.
Pojawiają się wszyscy (czterej) bohaterowie. Uwaga zwracana jest na zarodek konfliktu i napięcia.
Wskazówki
- Protagonista jest z reguły prowadzony.
- Początek i koniec każdego aktu warto sygnalizować wirtualnym otwieraniem i zamykaniem kurtyny przez jednego z graczy lub prowadzącego.
- Akt może składać się z dwóch scen, jeśli wymaga tego dramaturgia. Wtedy biegną one chronologicznie.
- Idealna obsada to cztery osoby, ale możliwe jest znacznie więcej.
- Zbieranie propozycji może mieć dowolny zakres i treść — można ustalić wiele rzeczy.
- Ta bardzo trudna forma wymaga intensywnego ćwiczenia, zanim zacznie działać na widzu.
Zob. też: Pięć aktów