Koło klaskania to nazwa różnych rozgrzewek i ćwiczeń rytmicznych, w których gracze stoją w kole i przekazują sygnał — zwykle klaśnięcie — według ustalonego wzoru lub losowo przez koło. Jest wiele wariantów i łatwo wymyślić nowe.

Klasyczne koło klaskania

Wszyscy gracze stają w kole. Jeden zaczyna i wysyła sygnał klaśnięcia do dowolnego innego gracza. Ważne: zawsze nawiązywać kontakt wzrokowy i wyraźnie wskazywać rękami na odbiorcę. To ważne, żeby sygnał dotarł czysto, szczególnie gdy prędkość rośnie. Odbiorca wysyła sygnał do następnego gracza itd. Celem ćwiczenia jest, żeby grupa weszła w "flow": tzn. wszyscy są bardzo uważni, ale jednocześnie rozluźnieni.

Warianty

Sygnał klaśnięcia nie jest wysyłany do dowolnego gracza, ale wędruje po kole; każdy przekazuje go sąsiadowi. Przydatne jako wariant na początek.
- To samo, ale przy podwójnym klaśnięciu zmienia się kierunek.
- To samo, ale gracze mogą schylić się pod klaśnięciem; sygnał przechodzi do następnego, który się nie schylił.
Odbiorca klaśnięcia musi klasnąć jednocześnie. Potem odwraca się do dowolnego kolegi i klaszcze. Ten też musi klasnąć jednocześnie. Jeśli się nie uda, powtarza się. Ważne jest znalezienie równomiernego rytmu.
Oprócz klaśnięć można wysyłać słowa:
- słowo "Zip!"
- dowolną onomatopeję, np. "Puff!", "Zap!", "Pling!", "Boing!"...
- Zip Zoom Boing — jest słowo na "lewego sąsiada", jedno na "prawego sąsiada" i jedno na "przez koło".