Odkrycie dziecka w sobie

Tworzone są pary. Jeden opowiada teraz historię w formie pytań: "Czy chcemy iść do parku?" "Czy chcemy tam karmić kaczki?"...

Drugi ma tylko zadanie potwierdzać lub zaprzeczać. Jednak jak najbardziej dziecięco.
Czyli szepcze wiele cichych krótkich "Tak" lub "Nie" z towarzyszącym gorączkowym kiwaniem lub kręceniem głową.
I przy tym powinien być jak najbardziej entuzjastyczny, nawet przy "Nie".

To ćwiczenie służy zapewnieniu drugiemu dobrego czasu. Bo gdy widzi, że drugiemu historia się podoba, automatycznie czuje się dobrze, a to jest ważny punkt na scenie. Przez entuzjastyczne "Tak" i "Nie" promieniuje bardzo dużo pozytywnej energii.

Jeśli ten, który słucha i ma mówić "Tak" i "Nie", czuje, że idzie zbyt wolno, może też zapytać "a teraz?".

Po chwili role się zamieniają.