W tym ćwiczeniu chodzi o przedefiniowanie realnego przedmiotu (np. buta, piłki lub kapelusza) tak, żeby jak najszybciej było rozpoznawalne, jakie nowe znaczenie ma przedmiot. Tylko pantomimicznie, bez słów ("dźwięki" są dozwolone). Na przykład gracz może przyłożyć but do ucha i udawać, że to jego telefon. Albo kołysze go w ramionach jak dziecko.
Przebieg: 1, 2 lub 3 graczy wykonuje ćwiczenie, inni patrzą. Gracze stają obok siebie i zamykają oczy. Prowadzący przynosi przedmiot i daje go jednemu z graczy. Gracze otwierają oczy. Gdy widownia rozpozna, co przedmiot teraz przedstawia, wykrzykuje to, a przedmiot przekazywany jest następnemu graczowi, który robi z niego coś innego. Ćwiczenie można grać na czas (ile różnych rzeczy uda się w 60 sekund?).
Wariant: Widownia milczy, prowadzący mówi "Punkt", gdy przedmiot jest dla niego rozpoznawalny.
Uwaga: W zasadzie z każdego przedmiotu można zrobić "dziecko" lub "telefon". Zaawansowani gracze powinni inspirować się formą konkretnego przedmiotu.