Sumienie

Dwóch graczy zaczyna normalną scenę. Za każdym razem gdy pasuje to do dalszego przebiegu sceny, dwóch kolejnych graczy mówi teraz sumienie odpowiednich graczy. Mogą stać za kulisami lub za graczami.

Sumienie mówi to, co postać naprawdę myśli lub czuje — w kontraście do tego co mówi na głos. Ten kontrast między tym co postać mówi a tym co naprawdę czuje jest źródłem humoru i dramaturgii.

Przykład:
Postać: "Och, jak miło cię widzieć!"
Sumienie: "O nie, tylko nie ona. Muszę stąd uciec."

Wskazówki

• Sumienie powinno być przesadzone i szczere
• Kontrast między mową a myślami powinien rosnąć
• Sumienie może też ujawniać tajne pragnienia lub lęki postaci