W tym ćwiczeniu trenuje się percepcję, chodzenie, spotkania, status, postawę, postać.
Idea gry: Typowa i wszystkim znana sytuacja — dwie grupy stoją naprzeciwko siebie przy ruchliwej (szerokiej!) ulicy przy sygnalizacji świetlnej dla pieszych — jest grana jako impro. Trzecia grupa obserwuje możliwie dokładnie.
Obie grupy stoją i patrzą (sygnalizacja, naprzeciwko, ulica). Na impuls jednego z graczy wszyscy ruszają (zielone), spotykają się (status), wymijają się, potrącają itd.
Wszyscy przyjmują przy tym postawę lub nadają sobie postać/rolę. Nic nie jest uzgadniane! Na obu końcach pomieszczenia zawracają, przy sygnalizacji znów się zatrzymują, gra zaczyna się od nowa (z mową i bez).
Inspiracja: Twarze stają się puste, obserwuje się własną grupę i grupę naprzeciwko, ktoś rusza za wcześnie i cofa się, samochody są śledzone wzrokiem i być może komentowane, ciężarówka przejeżdża przez kałużę i z przodu wszyscy mokną, pada deszcz, śnieg, jest gorąco, sygnalizacja się psuje...
Dwie wyobrażone sygnalizacje i przejście dla pieszych są instalowane przed rozpoczęciem gry.