Bu uzun formatta beş oyuncu yer alır: bir araştırmacı (komiser), üç şüpheli, bir kurban. 30–45 dakika sürer.
Tur 1: Tanıtımlar
Sunucu komiseri oynar.
İzleyiciden kendisi için bir öneri isteyebilir: bir tik, sürekli tekrarlanan bir laf veya eski bir meslek (örneğin komiser eskiden astrofizikçiydi).
Diğer dört oyuncu da izleyiciden öneri alır. Sonra her oyuncu tek tek yaklaşık bir dakikalık tanıtım yapar. Hikâyeyi erkenden kısıtlamamak için sadece adı kullanmak en iyisidir.
Önemli: karakterlerin birbiriyle ilgisi olmamalı ve mümkün olduğunca farklı olmalı.
İzleyici — oylama veya tek bir izleyici aracılığıyla — dört oyuncudan hangisinin kurban olduğuna karar verir.
Tur 2: Şüphelilerle görüşmeler *(kurbanla ilişki)*
Komiser kalan üç şüpheliyi tek tek ziyaret eder — üç kısa sahne. Şüpheliler cinayeti öğrenir ve cinayet saati için alibi sorulur. Kurbanla bir bağlantı / ilişki ortaya çıkar: kurban komşuydu, kardeşti, arkadaştı; ofise giderken karşılaşmışlardı vb. Bir şüphelinin kurbanı tanımayı (önce) inkâr etmesi de mümkündür — bu da onu doğal olarak daha şüpheli yapar.
Önemli: bu turda henüz güdü konuşulmaz.
Ölüm şekli ve ayrıntılı koşullar açık / belirsiz kalmalı — yoksa 4. tur anlamını yitirir.
Tur 3: Son karşılaşmaya geri dönüş *(güdü)*
Cinayetten önceki zamana sıçrama. Komiser kenardan dinler — her şüphelinin kurbanla son (cinayet öncesi) karşılaşmasını görürüz, yine üç sahne. Bu turda olası bir güdü açıkça ortaya çıkar ve bir çatışma / kavga yaşanır. Hedef: üçü de mümkün olduğunca şüpheli görünmeli — üçünün de cinayet güdüsü olmalı.
Kurbanın kendini tam bir pislik gibi göstermesi ve (olası) güdüyü etkin biçimde beslemesi yardımcı olur.
Motivasyonun inandırıcı geçmesi gerekir. Anahtar: şüphelide o kadar güçlü bir his uyandırmak ki izleyici onu cinayete yatkın görsün. Sahne, duygusal zirvede mümkün olan en kısa sürede sonlandırılmalı.
Tur 4: Otopsi
Komiser izleyiciden bir asistan alır. Üç sandalye konur — daha iyisi tabure veya bir bank — ve kurban onlara uzanır. Komiser cesedi inceler ve "cümleyi tamamla" stilinde asistandan öneriler alır. Örneğin — Komiser: "Bak, bu bir… gibi görünüyor", İzleyici: "Delik!" Veya Komiser: "Şurada bir morluk var, … üzerinde", İzleyici: "Kulak memesi!"
Bu daha hafif turda izleyici asistanının yardımıyla cinayet silahı da "saptanır". Örnek — Komiser (düşünceli): "Bu morluğa neden olan şey…", İzleyici: "…bir bilardo topu."
Yalnızca bir ölüm nedeni ortaya çıkmalı. Yani aynı anda HEM beyne ateş edilmesi HEM ciğerlerin suyla dolması (boğulma) olmamalı.
Otopsi sahnesinin ardından izleyici — veya bir izleyici — üç şüpheliden hangisinin katil olduğuna karar verir.
Tur 5: Cinayet
Şimdi cinayet sahnesini geri dönüşle (flashback) görüyoruz. 3. turdaki çatışma teması yeniden canlanmalı. İdeal olarak bir twist daha vardır — ana güdüye yeni bir şey eklenir (ör. sürpriz bir telefon görüşmesi veya mektup).
İpuçları
- Komiseri oynayan oyuncu, isimleri ve önemli biyografik bilgileri (özellikle 1. turdan) not etmelidir. Elindeki blok, komiserin sorgu sırasında tuttuğu not bloğu olarak rolde kullanılabilir.
- Tur 1: araştırmacı diğerleri gibi kendini tanıtabilir — ilk olarak.
- Tur 1: gülmenin eksik olmaması için en az bir karakter "komik" olabilir.
- Tur 1: tanıtımda yaşı kural olarak atlamak iyi olur — hikâyeyi gereksiz yere kısıtlar.
- Tur 2: üç sahnenin her biri için izleyiciden bir mekân istenebilir.
- Tur 2: kural olarak şüphelilerin alibisi yoktur.
- Tur 2: komiser çıktıktan sonra sahne biraz devam edebilir — şüpheli kendi kendine bir şey mırıldanabilir veya telefonla konuşup "Polis beklediğimden hızlı geldi" diyebilir.
- Tur 3: burada da sahne başına bir öneri alınabilir. Olası failin yaptığı bir etkinliği sormak yararlıdır.
- Tur 3: "düşüş yüksekliği" için sahne pozitif ve / veya bir rutinle başlamalı.
- Tur 3: ilgili güçlü duygular / güdüler nefret, kıskançlık / karşılıksız aşk, aşağılanma, intikam, kurtuluş, korku. Belki açgözlülük — ancak parayla ilişkili olduğu için sorunlu.
- Tur 3: sahne bir süre sonra "düz" gitmeye başlarsa, kurbanın yeni bir "kışkırtıcı" bilgisi (önerisi) ile hız kazanabilir ve tırmanabilir. Böylece güçlü duygu yüklü çatışma doğar.
- Tur 3: her olası failin yalnızca bir olası güdüsü olmalı. Birden fazla güdü "daha zayıf" hissettirir.
- Tur 3 ile 4 arasında ek bir tur mümkündür:
Şüphelilerin buluşması *(aralarındaki ilişki)*
Üç şüpheli birlikte gelir; aralarındaki ve kurbanla olan ilişkiler hakkında bir şeyler öğreniriz. Birbirlerinden şüphelenir ve çatışma çıkar. Dramaturjik olarak adım adım gelmelerini ve gitmelerini sağlamak akıllıcadır, "büyüme ve küçülme" gibi: önce A sahnededir, monolog yapabilir; sonra B gelir, A ve B konuşur; sonra C gelir, üçü etkileşime girer; biri sahneyi tekrar terk eder (A olabilir, ama olmak zorunda değil); kalan ikisi konuşur; sonra ikisi birlikte veya yalnızca biri çıkar ve son kalan kapanış monoloğu yapar. Avantaj: odağı yönetmek daha kolay, herkesin alanı vardır, sahne yoğunlaşır ve kendiliğinden çözülür.
Komiser de görünebilir — örneğin sahneyi gizlice dinleyerek.
- Tur 4: izleyici asistanı bir patolog (aslında adli tabip) da olabilir.
- Tur 5: iki temel seçenek. (1) Fail kurbanla baştan öldürme niyetiyle buluşur. (2) Fail — 3. turdaki çatışmaya rağmen — uzlaşmacı niyetle gelir ama olaylar ya da kurbanın davranışı onu cinayete sürükler. Örnek: çatışma noktası, failin eşinin onu (gelecekteki) kurbanla olduğu için terk etmiş olmasıdır. Failin yanında (gelecekteki) kurban eşten bir telefon alır. Bu cinayete giden fitili ateşler.
- İlişki ve çatışma kural olarak doğrudan parayla (borçla) bağlı olmamalıdır.
Ayrıca bakınız: polisiye türü