Jak to dalej poszło?

Jako gra

Zaczyna się scena improwizacyjna ze zwykłymi sugestiami. Po pewnym czasie moderator mówi „stop" i gracze zamarzają. Moderator pyta teraz publiczność, ogólnie, jak ma to dalej iść. Możliwe są też konkretne pytania, np. „Co teraz mówi A do B?" albo „Jakie uczucie ma teraz B?". Gracze kontynuują swoją grę, uwzględniając sugestię publiczności. Po pewnym czasie znowu się przerywa i pyta, jak ma to dalej iść, itd.

Często gra rozwija się na podstawie sugestii publiczności tak, że ostatecznie wszyscy gracze danego wieczoru grają na scenie.

Jako ćwiczenie

Pod tytułem What's next lub Jak to dalej poszło istnieje też ćwiczenie. Tu gracz gra sam; dostaje wskazówki od jednego lub kilku partnerów. Na początku ćwiczenia pyta: „Co się dzieje najpierw?". Otrzymuje nazwę czynności, którą ma wykonać. To powinna być zawsze tylko mała czynność. Po wykonaniu tej czynności gracz pyta: „What's next?". Dostaje nazwę kolejnej czynności i ją wykonuje.

• A: Co się dzieje najpierw?
• B: Otwierasz samochód.
• A pantomimicznie otwiera drzwi samochodu
• A: Co się dzieje potem?
• B: Wsiadasz do samochodu
• ... itd.

Celem ćwiczenia jest czyste, pantomimiczne wykonanie małych akcji. Gracz nie powinien sam dawać żadnej interpretacji sceny, lecz tylko robić to, co mu powiedziano (czyli w powyższym przykładzie nie wsiadać już do samochodu). Te akcje nie muszą się na sobie nawzajem opierać.

; Wariant

Grają dwaj gracze, którzy na zmianę dostają od własnego partnera informacje, co mają robić. Szczególnie ciekawy wariant zaproponowali Crumbs. Grają mężczyzna i kobieta. Mężczyźni z publiczności mówią mężczyźnie, co ma robić. Analogicznie kobiety robią to dla graczki. To przyporządkowanie można też zamienić.