"Çılgın" bir makinenin adı sorulur, yani gerçekte var olmayan bir makine.
Hızlı bir ardışıklıkla oyuncular makineyi kurar; her oyuncu makinenin bir parçasını temsil eder. Bunu vücut duruşu ve tekrarlayan bir hareketle yapar. Oyuncular tek tek sahneye çıkar ve çalışmakta olan "makineyi" tamamlar. İnsan parçalarının birbiriyle etkileşime girmesi güzel olur. Örneğin bir el sürekli bir şey tutabilir, aktarabilir, bırakabilir ve başka birinin eli hayali nesneyi her seferinde yakalar. Makine tamamlandığında (tüm oyuncular sahnede olduğunda), makine giderek hızlanır ve sonunda patlar.