Egzersiz
Oyuncular çemberde durur. Sırayla her oyuncu, yanındaki oyuncunun söylediği kelimeyle hiçbir ilgisi olmayan bir kavram "çağrıştırmalıdır". Uygun bir kelime çağrıştırılırsa veya oyuncu çok uzun düşünürse sıra bir sonrakine geçer. Biri (örn. egzersiz yöneticisi) buna karar verir.
Örnek:
Köpek, Molekül, Tabut taşıyıcı, Yün, Gitar, Nota → Sıradaki
Bu egzersizde çağrışımın doğal olan şey olduğu ve çağrışım yapmamakın ne kadar zor olduğu ortaya çıkar.
İpucu
Birinin önceden ve erken bir aşamada kafasından bir kavram üretmesini önlemek için, çağrıştırılan kavramın önceki kavramın son harfiyle başlaması gerektiği kuralı konulabilir. Örnek: Oyuncu A komşusu B'ye "Kaltstart" (son harf "t") der. B çağrıştırır ve bir sonraki komşusu C'ye "Tuvalet kâğıdı" (ilk harf "T", son harf "ı") der. C de "Isırgan" (ilk harf "I") der vb.
Kavram
Disosiyasyon, doğaçlama tiyatro bağlamında öncelikle çağrışım kavramının karşıtı olarak anlaşılır. Çağrışım yapılmaz, aksine kaçınılır.
Disosiyasyon aynı zamanda bir zihinsel durumdur, bir tür kopuş halidir. Bu durum, bir kitabı yoğun okurken, hayallere dalarken veya hipnotize edildiğinde ortaya çıkabilir. Bunun yanı sıra terim, genellikle travmaya dayanan patolojik durumları da tanımlar.
Bu kopuş hali, yaratıcılık için gerekli bir ön koşul olarak kabul edilir.
Ayrıca bakınız: Çağrışım