Sahne dört kare alana bölünür. Her alana seyirci önerisiyle bir "duygu" atanır (örneğin nefret, aşk, kıskançlık, hüzün). Ardından seyirci doğaçlanacak sahnenin geçeceği bir mekân önerir. Oyuncular tutarlı bir hikâye geliştirirler, karakterler sahnede serbestçe hareket edebilirler, ancak konumlarına ("duygu karesi") göre karakterlerini farklı şekilde oynarlar, yani ilgili duyguda renklenirler.
Varyasyon:
Duygular yerine alanlar şöyle olur: Konuşma - Uydurma Dil - Pandomim/Jestler - Harf Kaçınma (bu harfle başlayan kavramlardan kaçınılmalıdır, hatalarda oyuncu değiştirilir)
Ayrıca bakınız
*Hollanda Karesi
- Duygu Noktaları