İki oyuncu için bir egzersiz. İkisi iki sandalyede omuz omuza oturur ve bir tek kişiyi, yani uzmanlık alanından anlatan bir uzmanı veya sensasyonel icadından bahseden bir muciti oynar. Konu seyirci tarafından belirlenir.
İkisi sırayla konuşur, her biri öncekinin cümlesini onaylayarak tekrarlar ve tamamlar.
Örnek:
*A: Ben beyaz soslu köfte uzmanıyım.
*B: Evet, aynen, ve beyaz soslu köfte uzmanı olduğum için köfteleri en ince ayrıntısına kadar inceledim.
*A: Evet, aynen, ve köfteleri en ince ayrıntısına kadar incelediğim için kilo aldırdığını keşfettim.
*B: Evet, aynen, ve köfteler kilo aldırdığı için...
Egzersiz kabul etmeyi en uç hâliyle çalıştırır: her şeye "Evet, aynen" demek — ve hemen üzerine inşa ederek onu meşrulaştırmak. Ayrıca doğaçlama için önemli olan deneyimi aktarır: Hikâyenin gelişimini hiçbir zaman önceden planlayamayacağınız, her zaman öngörülemeyen yeni tekliflere tepki vermeniz gerektiği.
"Evet, aynen, ve sonra..." egzersizinden farklı olarak bu egzersizde eylem gerekmez, tamamen sözlü kalır. Başlangıç atölyeleri için çok uygundur.