Oyun yöneticisi küçük kâğıtlara farklı hayvan türleri yazar. Bunlar kapalı şekilde oyunculara dağıtılır. Oyuncular hangi hayvanı çektiklerini açıklamaz. Görevleri bu hayvanın özünü hayal etmek (tempo, vücut duruşu, konuşma tarzı, ilgi alanları vb.) ve buna uygun bir karakter oynamaktır. Bunun için tek tek sahneye çıkarak kendilerini ayrıntılı biçimde tanıtırlar.
Amaç, hayvanın tipik hareketlerini veya seslerini yaparak seyircilerin hayvanı tahmin etmesi değildir! Çünkü bu egzersizin amacı figür geliştirmeyi kolaylaştırmaktır! Bir hayvanın içsel imgesi, yalnızca belirli bir (insani) karakter, bir tip oluşturmak için bir araçtır!
Örnekler:
Tembel hayvan — Zebra — Amip — Karınca — Dinozor — Kene — Mirket — Boa yılanı — Vatoz — Bukalemun — Puhu — Baştankara — Karga
Varyant veya ek:
- Seyirciler eğlence olsun diye sonrasında hangi hayvanın temel alındığını tahmin etmeye çalışabilir. Ancak mesele figür geliştirmedir. "Canlandırılan" hayvan nihayetinde önemli değildir. *İki farklı "iç hayvan" sahnede konuşarak ve etkileşerek karşılaşır (bireysel sunumlardan sonraki egzersiz olarak veya doğrudan başlangıçta, karakterlerin ayrı ayrı tanıtılması olmadan)
Ayrıca bakınız: Evlilik Danışmanlığı