Bu egzersiz çemberde birden fazla oyuncuyla veya ikili egzersiz olarak çiftler halinde oynanabilir.
Cümle cümle bir hikâye anlatılır; her oyuncu sırayla bir cümle söyler.
Hikâyenin ilk cümlesi çok basit bir giriş cümlesidir.
Ondan sonra cümleler her zaman dönüşümlü olarak "Neyse ki..." ve "Ne yazık ki..." (veya: "Maalesef...") ile başlar, yani önce olumlu, sonra tekrar olumsuz.
Buna rağmen daha önce söylenenler her zaman geçerlidir. Sonraki bir cümle, önceki söylenenleri görmezden gelemez veya yok sayamaz.
Amaç, her cümlede uygun bir çözüm bulmak ve en yakın olanı kullanmaktır.
Tüm hikâyelerde olduğu gibi, başta söylenenlerin yeniden gündeme getirilmesi hikâye için her zaman avantajlıdır.
Örnek:
Oyuncular çemberde dizilir:
- Oyuncu A: "Dün New York'a bir uçağa bindim."
- Oyuncu B: "Ne yazık ki uçuşum türbülansa girdi."
- Oyuncu C: "Neyse ki çok uzun sürmedi."
- Oyuncu D: "Ne yazık ki türbülans bir motor arızasına neden oldu."
- Oyuncu E: "Neyse ki uçakta paraşütler vardı."
- Oyuncu F: "Ne yazık ki herkese yetecek kadar yoktu."
- vb...