Bu ısınma oyunu klasik Şarad (sessiz sinema) gibi çalışır.
Bir oyuncu eğitmenden kolay tahmin edilebilir bir kavram alır – tercihen birleşik bir isim veya tanınmış bir film/kitap başlığı. Eğitmen kavramın kategorisini söyler.
Oyuncu kavramı klasik Şarad'daki gibi yalnızca pantomimle, ses çıkarmadan ve konuşmadan canlandırır. Kolay tahmin edilebilir bir kavram olduğu için, diğer oyuncular kasıtlı olarak pantomimi yanlış yorumlamaya çalışır ve mümkün olduğunca absürt fikirler bağırır.
"Yeni Seçim" oyununa benzer şekilde, amaç iddia etmek ve pantomimin mümkün olduğunca çok farklı yorumunu bağırmaktır – kavramla hiç ilgisi olmayan ama bir şekilde uyabilecek yorumlar.
Tur, oyuncular artık yeni kavram bulamadığında veya biri doğru kavramı söylediğinde biter.