Duygular ve özellikle duygu patlamaları sıklıkla seslerle birlikte gelir. Şaşıran bir insan kendiliğinden "Ooo!" der. Tiksinen bir insan "Iii!" der vb. Bu temel sesler, mimik ve ifade pratiği yapmak ve bunları belleğe yerleştirmek için kullanılabilir. Ayrıca bu egzersiz, sahnede duyulmaz şekilde harfi yüzünüze yerleştirdiğinizde mimik güvencesi sağlar.
Egzersiz:
Tüm oyuncular çemberde durur. Oyun yöneticisi sesleri belirler ve herkes komutla (1, 2, 3 ve...!) aynı anda seslendirir. Aynı harf birkaç kez tekrarlanır ve her seferinde ses yüksekliği artırılır. Aynı zamanda oyunculardan yüz ifadesinin yoğunluğunu ve bozulmasını artırmaları istenir. Tatmin edici bir ifade düzeyine ulaşıldığında, oyunculara seslendirmeden sonra yüzü dondurmaları, tutmaları söylenir. Bu, mimiğin daha iyi yerleşmesini sağlar. Son olarak oyunculardan hâlâ aynı harfi pandomimle ifade etmeleri istenir — yani yüksek sesli ve çarpıtılmış olanla aynı yoğunlukta, ancak hiç ses çıkarmadan. Elbette jestin destekleyici olarak kullanılması genel olarak faydalıdır.
Örnekler (elbette geliştirilebilir ve nüanslandırılabilir):
Aaa! Sevinç, beklenti, zevk, acı vb.
Ohh! Şaşkınlık, hayret, şüphe vb.
Uuh! Rahatsızlık, savunma, acı, tiksinme
Iii! Tiksinme, şüphe, soru
Mmmh! Zevk, düşünme, kafa yorma
vb. vb.
Bu egzersizin hoş bir yan etkisi, komplekslerin azalması ve ifadede daha özgür hale gelinmesidir — çünkü herkes aynı anda "rezil oluyor". :-)