Soru Sahnesi

Bu alıştırmada oyuncuların diyaloğu yalnızca soru biçiminde gerçekleşir. Oyuncuların kullandığı her cümle soru şeklinde formüle edilmelidir. Bu, doğaçlama tiyatro kuralı olan (mümkün olduğunca) soru sormama kuralıyla çelişse de, bu alıştırmada sorularla bir hikâye kurulması hedeflenir. Bunun işe yaraması için soruların hikâyeye yeni bir bilgi getirmesi gerekir. En iyisi, sorunun mevcut bilgileri genişletmesidir. Ayrıca oyuncuların sorularında daha önce verilen tüm bilgileri kabul etmeleri ve çelişki olmamasına dikkat etmeleri önemlidir.

Örnek:

A: Canım, bugün sinemaya gidelim mi?

B: Antalya'da hâlâ sinema var mı ki?

A: Ayşe, resepsiyonu arayıp bir sinema ve sinema programı hakkında sorsam olur mu?

B: Bu kadar nazik olur musun, Mehmet?

A: Ama romatizmanla birkaç metre sinemaya yürüyebileceğini düşünüyor musun?

vb.

Bu alıştırma "Öl" sahnesi olarak da oynanabilir. Bir oyuncu hata yapar ve soru sormazsa, seyirci "Öl!" diye bağırır ve oyuncu yeni bir oyuncuyla değiştirilir.

Oyuncular hata yapmamaya çok fazla odaklanmamalıdır. Biraz tempoyla oynamak, riski artırmak ve gerekirse bir hata nedeniyle değiştirilmek çok daha eğlencelidir. Hiçbir şey, hiçbir koşulda hata yapmak istemeyen birinden daha sıkıcı değildir.