İki oyuncu için sakin, keyifli bir egzersiz:
Bir oyuncu (A) gözleri kapalı, rahat bir şekilde bir minder üzerinde uzanır ve bir hikâye anlatır (vorgabe olmadan). Diğer oyuncu (B) yanında oturur ve arada sırada sorular sorar. B, giriş sorusuyla başlar: "Neredesin?" Sonraki sorular anlatılanlara dayanır ("Oda nasıl görünüyor?", "Odada kaç pencere var?", "Kapı nerede?", "Sonra ne oluyor?") ve anlatıcının imgelemleri somutlaştırmasına yardımcı olur.
Sorular aracılığıyla ikinci oyuncu, hiçbir ifade kullanmadan hikâyenin ortaya çıkışına çok etkili biçimde katkıda bulunur. Ayrıca bir tür diyalog oluşur ve bu da serbest, plansız anlatma görevini kolaylaştırır.
İpucu: Egzersiz önce grubun önünde 2 oyuncuyla gösterilebilir, ardından grup çiftler halinde egzersizi yapar — çiftlerin akustik olarak yeterince ayrı yerlere gidebilmesi koşuluyla.
Egzersizin amacı: Hiçbir şeyden çekici, görsel bir hikâye yaratmak. Hikâyenin heyecanlı veya dramatik olması gerekmez. Önemli olan "zihinsel sinema" etkisini deneyimlemektir: Birkaç sözcükle zihin gözünde nasıl imgeler oluştuğunu keşfetmek.