Süper Sahne

Yönetmen

Bu oyuna üç ila beş kişi katılabilir. Her oyuncu hikâyelerden birinden sorumludur, onun yönetmenidir. Sahneyi sunucu olarak tanıtır, seyirciden öneriler alır ve isterse ek gereksinimler koyabilir; örneğin oyunun formatını belirleyebilir (kafiye, ABC oyunu, tür vb.). Diğer oyuncular sahneyi oynar. Uygun bir zamanda yönetmen sahneyi bitirir. Ardından sıra bir sonraki oyuncuya geçer ve o yönetmenlik rolüne bürünür. O da sahneyi tanıtır, önerilerle şekillendirir vb. Bu da oynanır. Tüm üç ila beş oyuncu birer kez yönetmenlik yapana kadar devam eder. Sonra oyun turu sona erer. Oynanan sahneler yönetmenler tarafından kısaca özetlenir ve tanıtılır; seyircilerin devamını mutlaka görmesi gerektiğini vurgularlar. Çünkü mesele budur: Seyirciler hangi hikâyeleri izlemeye devam etmek istediklerine karar verir. Her oynanan sahne için alkışla oylama yapılır. En az alkış alan sahne elenir.

Ardından ikinci tur başlar. Her yönetmenin yönettiği hikâyeler devam eder; yönetmen seyirciden yeni bir öneri alır, ayrıca oyunculara ek yönergeler verebilir. Bu tur birincisi gibi işler, ancak elenen oyun olmadan. Bu turun ardından da bir yönetmen hikâyesiyle birlikte elenir.

Oyuncu/yönetmen sayısına göre üç ila beş tur oynanır. Sonunda bir hikâye kalır: "Süper Sahne", yani seyircinin sürekli ilginç bulduğu hikâye.

İpuçları ve öneriler:
- Yönetmenler yalnızca kendi hikâyelerini tanıtır; diğerlerinin hikâyesi hakkında yorum yapmaz veya kötülemez.
- Amaç, seyircinin hikâyenin devamına olan merakını uyandırmak ve/veya sürdürmektir; çünkü herkes sahnesinin bir sonraki tura geçmesini ister.
- Her sahneyi bir "sürükleyici son" ile bitirmek mantıklıdır; yani sahnenin açık uçlu bitmesi, seyircileri meraklandırması ve bir sonraki turdaki devamı heyecanla bekletmesi önemlidir.
- Yönetmen, devam eden sahneyi kesebilir ve yönetmen talimatları verebilir (örneğin sahne gidişatını beğenmezse "Yeni Seçim") ya da seyirciye soru sorabilir.
- Amaç yaratıcı birlikte oynamaktır; yönetmenler (görünürde) rakip olsalar da herkes her sahnede elinden gelenin en iyisini vermeye çalışır.

Tür

Sunucu başlangıçta dört veya beş tür sorar. Ardından her biri farklı bir türde oynanan dört ya da beş bağımsız sahne gelir. Sonra ilk oyun turu biter. Sunucu oynanan sahneleri kısaca özetler. Seyirciler hangi hikâyeleri izlemeye devam etmek istediğine karar verir. Her sahne için alkışla oylama yapılır. En az alkış alan sahne elenir. İkinci turda kalan hikâyeler devam eder. Bu tur birincisi gibi işler, ancak elenen oyun olmadan. Bu turun ardından da bir oyun elenir. Sonunda bir hikâye kalır: "Süper Sahne", yani seyircinin sürekli ilginç bulduğu hikâye.