Tinder

1. Bir oyuncu hariç herkes salondan çıkar. Kalan kişi, Tinder'da uygun bir partner arayan bekârımızdır.

2. Bekâr, seyirciden aradığı kişiyle ilgili öneriler alır:

3. Cinsiyet (erkek/kadın/diğer)

4. Yaş (örneğin "20'li yaşların başı" veya "60'lı yaşların sonu")

5. Hobi (örneğin "paraşütle atlama" veya "pul koleksiyonu")

6. Dış görünüş özelliği (örneğin "perma saç", "tahta bacak" veya "büyük kulak memeleri")

7. Oyuncular salona geri çağrılır ve sahnede bir sıra halinde dizilir. Bekâr, görünür bir şekilde sahne kenarına oturur. Sıradaki ilk kişi öne çıkar ve bir karakter oluşturarak kendini tanıtır (bir flört profili açıklaması gibi).

8. Karakter, yukarıdaki önerilerden birini doğru tutturduğunda, bekâr bunu bir sinyalle bildirir (örneğin zil çalarak veya seyirciyle önceden belirlenen bir sinyalle) ve karakter oynamaya devam eder. Ancak karakter yanlış yaparsa (örneğin hobi "dinlenme" iken çok aktif bir karakter oluşturursa), bu hata bir sinyalle bildirilir (örneğin boru sesiyle) ve bekâr "sola kaydırır" (Tinder uygulamasındaki gibi). O karakter elenir, sıranın arkasına geçer ve sıradaki kişi gelir.

9. Bu işlem, bir kişi eleneden dört öneriyi de karşılayan/tahmin eden bir karakter oluşturana kadar devam eder. Bekâr, diğer oyunculara yardım etmek için "sohbet işlevini" açabilir ve karakterlerle konuşarak onları doğru yöne yönlendirebilir (örneğin öneri "perma saç"sa ve oyuncular vücut bölgelerine takılmışsa: "Söylesene, nasıl bir saç modelin var, profil fotoğrafında hiç belli olmuyor.").

10. Bir karakter tüm önerileri karşıladığında, oyuncu doğru tahmin etmiş olur ve oyun biter. İsteğe bağlı olarak, her şeyi toparlamak için ikisinin ilk gerçek buluşması kısa bir sahnede gösterilebilir.

İpucu: Karakterler ne kadar renkli ve farklı olursa seyirciler için o kadar eğlenceli olur. Bu özellikle önerilerle ilgisi olmayan özelliklerin (şive, ses tonu, beden dili) çeşitlendirilmesiyle sağlanabilir.