Bu egzersiz çok basittir, ancak uyum (complicité) pratiği yapmak ve birbirine ayak uydurmak için mükemmeldir.
Mekânın ortası bir nesneyle (bir örtü, bir sandalye...) işaretlenir. İki oyuncu karşı karşıya durur ve birbirlerine ayna simetrisinde hareket eder. Birbirini yoklayan yaban kedileri veya boksörler gibi birbirlerinin etrafında dolaşırlar, her zaman merkeze eşit mesafede. Birbirlerine yaklaşabilir, uzaklaşabilir, yön ve/veya hız değiştirebilir, birbirini kovalayabilir, kucaklayabilir...
Mekân sanki ortasından bir iğne üzerinde dengelenmiştir ve kişiler onu dengede tutmaya çalışmalıdır. Kimin yönlendireceği önceden kararlaştırılmaz.
Amaç diğerinden daha hızlı olmak değil — tam tersine — diğerinin ne zaman yön değiştirdiğini hissetmek (ve hissettirmek).