Özellikle doğaçlama yeni başlayanlar için uygun, çok sevilen bir zincir egzersizi.
Oyuncular sahne/oda ortasının etrafında durur. Bir oyuncu A ortaya gider, bir poz alır ve neyi temsil ettiğini söyler. Örneğin kollarını başının üstüne kaldırır ve "Ben bir ağacım" der. İkinci bir oyuncu B gelir, görüntüyü tamamlar ve o da ne olduğunu söyler. Üçüncü bir oyuncu C gelir ve A ile B'nin tekliflerini tamamlar.
Görüntü tamamlandığında A ayrılır ve iki oyuncudan birini yanına alır. Diğer oyuncu sahnede kalır ve cümlesini tekrarlar (pozunu değiştirmeden). Böylece yeni bir görüntü için bir teklif sunar.
Bu egzersiz herhangi bir sayıda oyuncuyla yapılabilir.
Örnek
- A: Ben bir ağacım.
- B: Ben ağaca işeyen köpeğim.
- C: Ben köpeğin sahibi olan adamım.
- A: (ayrılır) Adamı yanıma alıyorum.
- B: Ben bir köpeğim.
Sadece görüntülerin değil, soyut kavramların görsel temsillerinin de ortaya çıkması kendiliğinden olur.
Örnek
- A: Ben bir ağacım.
- B: Ben asit yağmurum (Oyuncu B, Oyuncu A'nın üzerine yağan yağmuru simgeler).
- C: Ben doğa korumayım (Oyuncu A'nın üzerine şemsiye açar)
- A: (ayrılır) Doğa korumayı yanıma alıyorum.
- B: Ben (asit) yağmurum. (Oyuncu B ortada kalır)
Bu oyun, birden fazla oyuncuyla görüntüler oluşturulduğunda genişletilebilir.
O zaman egzersiz bir Makine kurmaya dönüşür. Örneğin ağaç kesen ve kurşun kalem üreten bir makine.
Ayrıca bkz. Teşekkürler