Przedmiot na przedmiot

Ta gra zakłada, że przed jej rozpoczęciem są już dostępne pewne przedmioty, np. w ramach show „Przynieś swoją rzecz". Ale moderator może też po prostu bezpośrednio przed rozpoczęciem gry poprosić widzów o przedmioty.

Moderator pyta publiczność o stary (rzemieślniczy) zawód. W ramach rozpoczynającej się teraz sekwencji scen na scenie znajduje się gracz, który właśnie przedstawia wykonywanie tego zawodu i wykonuje typowe czynności. Pozostaje on przez cały czas na scenie i w każdej scenie jest „zagrywany" przez pozostałych. Ci wchodzą jeden po drugim w szybkim następstwie ze zmieniającymi się przedmiotami na scenę, dochodzi do dialogu z osobą zagrywaną i znów schodzą. Idealnie powstaje historia, tzn. przynajmniej część przedstawianych osób i przedmiotów stanowi w trakcie sekwencji scen elementy spójnej opowieści.

Przykład

Osoba zagrywana to kowal podkuwający konie.
1. osoba wchodzi na scenę z rolką papieru toaletowego, rozwija ją trochę, patrzy na nią, jakby coś z niej czytała, i mówi do kowala: „Król zarządził, że od teraz macie odprowadzać dziesięcinę jako podatek", potem krótki dialog, itd. - Schodzi.

1. osoba wchodzi na scenę ze świnką-skarbonką. „Czy może pan podkuć moją Emmę?", mówi np., i schodzi. (W dalszym przebiegu wynika, że ta historia nie ma dalszego ciągu.)

2. osoba wchodzi na scenę z butelką. Mogłaby np. zapowiedzieć skok w czasie i powiedzieć: „Ojcze, eliksir się rozlał!". Kowal w ramach swojej reakcji definiuje, że chodziło o eliksir zwolnienia z podatku. Tu również rozwija się krótki dialog. 3. osoba schodzi. Kowal kuje.

Wreszcie: 4. osoba wchodzi na scenę z parasolem, który definiuje jako miecz, itd.

Wskazówki i porady

• Jeden gracz może w każdej ze scen przedstawiać inną osobę. Może jednak też pojawić się kilka scen później jako ta sama osoba, jednak być może z innym przedmiotem. *Tę grę można też grać jako wariant gry z karteczkami: zamiast wchodzić na scenę z przedmiotem, gracze podnoszą karteczkę i czytają ją na głos.