Neyse ki, ne yazık ki

Bu egzersiz birden fazla oyuncuyla çember şeklinde ya da ikili olarak çiftler halinde oynanabilir.

Bir hikâye cümle cümle anlatılır; her oyuncu sırayla bir cümle söyler.
Hikâyenin ilk cümlesi çok basit bir giriş cümlesidir.
Ondan sonra cümleler dönüşümlü olarak "Neyse ki..." ve "Ne yazık ki..." (ya da: "Maalesef...") ile başlar; yani önce olumlu, sonra olumsuz bir şey gelir.

Buna rağmen daha önce söylenenler her zaman geçerlidir. Sonraki bir cümle, daha önce söylenenleri görmezden gelemez ya da yok sayamaz.

Amaç, her cümlede uygun bir çözüm bulmak ve bunu yaparken aklına ilk gelen, en yakın olanı kullanmaktır.

Tüm hikâyelerde olduğu gibi, başta söylenen unsurları yeniden gündeme getirmek hikâyeyi her zaman zenginleştirir.

Örnek:

Oyuncular çember oluşturur:
- Oyuncu A: "Dün New York'a giden bir uçağa bindim."
- Oyuncu B: "Ne yazık ki uçuşum türbülansa yakalandı."
- Oyuncu C: "Neyse ki çok uzun sürmedi."
- Oyuncu D: "Ne yazık ki türbülans bir motor arızasına yol açtı."
- Oyuncu E: "Neyse ki uçakta paraşütler vardı."
- Oyuncu F: "Ne yazık ki herkese yetecek kadar yoktu."
- vb.