Madrygał

Wersja 1

Czterech graczy ustawia się obok siebie na scenie. Pyta się o cztery różne pojęcia lub zdania:

Na przykład:

Dla głosu 1: imię i nazwisko znanej osobistości (znanego polityka),

dla 2: prosty slogan reklamowy,

dla 3: ludowe powiedzenie albo przysłowie,

dla 4: typowe zdanie, które rodzice mówią dzieciom.

Dla wszystkich czterech obowiązuje, że na początku śpiewają zawsze w tym samym rytmie i z tą samą melodią. Ważne jest, by wybrać nie tylko różne melodie, ale i różne rytmy.

FAZA 1:

Głos 1 odpowiada za rytm i zaczyna sam, śpiewając za każdym razem nazwisko. Potem dołącza 2; ten głos odpowiada zasadniczo za bas. 3 i 4 to głosy melodyczne i wchodzą również jeden po drugim.

:Przykład:
:Głos 1 śpiewa nieprzerwanie, np. „Lech" - krótka pauza - „Wałę-" - krótka pauza - „sa!" - krótka pauza - powtórzyć.
:Głos 2 śpiewa np. „Coca-Cola" - krótka pauza „smak życia" - powtórzyć.
:Głos 3 śpiewa np. „Dopóty dzban wodę nosi, dopóki mu się ucho nie urwie". - krótka pauza - powtórzyć.
:Głos 4 śpiewa np. „Mówi się" - pauza - „dziękuję!" - krótka pauza - powtórzyć.

FAZA 2:

Gdy wszystkie cztery głosy się ustawiły i przez pewien czas śpiewały zawsze to samo, głosy 3 i 4 mogą, jeden po drugim, zaśpiewać każdy po jednym solo, w którym modyfikują melodię i rytm, ale nie swój tekst! Po solówkach faza 2 kończy się „splotem śpiewów" z fazy 1.

FAZA 3:

Z opóźnieniem czasowym, bez zachowywania określonej kolejności, każdy modyfikuje spontanicznie dwa lub trzy razy tekst, rytm i melodię w mniejszym lub większym stopniu, włączając elementy słowne pozostałych, przy czym każdą modyfikację powtarza kilkakrotnie.

:Przykład:
:Głos 1 śpiewa „Wałęsa!" - krótka pauza - „nosi wodę" - krótka pauza - powtórka. Głos 3 postanawia jeszcze chwilę śpiewać swoją pierwotną wersję, a potem później zaczyna: „Dzba-" - krótka pauza - „nie nie skarż się!". Głos 2 śpiewa: „Dziękuję" - krótka pauza - „dzban smakuje życie" - powtórka -. Również głos 4 śpiewa najpierw swoją pierwotną wersję i wariantuje (nie równocześnie z głosem 3) w pewnej chwili: „Dzban" - pauza - „nic nie mówi!". W tym czasie głos 1 wrócił do pierwotnej wersji. Głos 2 przechodzi teraz na: „Dzban mówi dziękuję Wałęsie" itd.

Ważne jest, by od czasu do czasu wracać do swojego pierwotnego modelu śpiewu. Inaczej staje się to zbyt chaotyczne.

FAZA 4:

Słuchać siebie nawzajem uważnie: w pewnym momencie ma się skrystalizować jedno z modyfikowanych śpiewanych zdań, które na koniec wszyscy śpiewają wspólnie chórem. Wszyscy w tym samym momencie kończą tym samym modyfikowanym śpiewanym zdaniem.

Wskazówki i uwagi:
- Gra dobrze sprawdza się jako gra na wejście po przerwie.
- W fazie 1 śpiewacy nie powinni wchodzić zbyt szybko.
- W frazie śpiewu należy unikać pauz, ponieważ trudniej je utrzymać konsekwentnie co do długości.
- Nie wybierać zbyt trudnych melodii, bo po solówce (modyfikacji) z fazy 2 trzeba sobie znów przypomnieć wersję wyjściową!

Wersja 2

W tej grze najpierw prosi się publiczność o wielosylabowe słowo dla każdego ze śpiewających. Tylko to słowo może on przez cały czas powtarzać. W zależności od liczby uczestników każdy ma teraz określoną funkcję.

• Głos 1 zaczyna i swoim słowem wyznacza rytm, monotonnie i nieprzerwanie powtarzając swoje słowo. (Pomaga słowo, które brzmi trochę jak perkusja, np. „cykada"; można poprosić publiczność o słowo z „cz" lub „sz".)
• Głos 2 może swoim słowem wyznaczyć takt, np. takt 3/4 (np. *ku*kułka, akcent na „ku").
• Głos 3 śpiewa swoim słowem tonikę.
• Głos 4 śpiewa harmonie do toniki.
• Głos 5 improwizuje wreszcie swoim słowem melodię, która pasuje do rytmu, taktu i harmonii.

Wreszcie jest jeszcze dyrygent. Wskazuje np. pojedynczym lub wszystkim, by śpiewali przez chwilę cicho, ewentualnie też jednemu, by śpiewał głośno, lub jednemu albo wszystkim, by zrobili krótką pauzę. Dyrygent wskazuje wreszcie wspólne zakończenie.

Wariant: zadania śpiewaków pierwszego i drugiego oraz trzeciego i czwartego można łączyć, gdy uczestników jest mniej.

Gra ta dobrze nadaje się jako bis.